






|
|
|
Jubilarissen bij koor Unciaal
|
|
MEDEMBLIK – Nu we weer
aan het einde van het koorseizoen zijn
gekomen was het weer tijd om een aantal
mensen in het zonnetje te zetten. Je
ziet zo rond deze tijd meerdere foto’s
in de krant verschijnen van
koorjubilarissen.
|
|
Meestal
wordt je lid van een koor na de vakantie
als alles weer opnieuw opstart. Zo
kwamen er 25 jaar geleden ook twee
jongedames zich aanmelden bij Unciaal.
Als vriendinnen is het altijd wat
makkelijker om met elkaar zo’n stap te
maken. En zo had koor Unciaal er twee
trouwe sopranen bij.
De
grootste verdienste van deze twee leden
voor het koor is dat zij zingen in de
parochiekerk, want daar is de
onderscheiding die zij daarvoor
ontvingen gekoppeld. Na 25 jaar heb je
zo’n 1.000 repetities gevolgd en zo’n
250 vieringen gezongen. Voor de huidige
generatie wel een prestatie.
En ze zijn niet alleen zingend
met Unciaal bezig. De een wat meer op de
voorgrond als de ander.
Zo
heeft Marcella Root een aantal jaren
meegedraaid in de activiteitencommissie
om het randgebeuren van onze vereniging
mede te organiseren. Daarnaast heeft ze
zo’n 15 jaar een bestuurlijke taak
vervuld, wat binnen een organisatie ook
belangrijk is.
Anja
Manshanden heeft tijdens de laatste twee
concerten van Unciaal, samen met
Marcella meegewerkt in de
concertcommissie. Ook bij het komend
concert is ze weer betrokken en verzorgt
daar samen met Yvon Knijn de keuze voor
de koorkleding.
Afgelopen zondag mochten zij de
Gregoriuspenning met oorkonde in
ontvangst nemen voor 25 jaar trouw de
maandelijkse viering samen met de andere
koorleden van Unciaal te hebben
verzorgd.
(Medemblikker courant,
donderdag 14 juli 2011)
|
|
Anita
Reyn-Meijer 25 jaar bij Unciaal.

Op
zondag 27 juni kreeg Anita Reyn-Meijer
van vice-voorzitter Henk Verduin de
Gregoriusspeld opgespeld. 25 jaar
geleden meldde zij zich als nieuw lid
bij koor Unciaal aan. Haar naam prijkte
toen op de Nederlandse hitlijsten. Deze
Rotterdamse zangeres kon toch niet bij
ons koor komen zingen? Maar nee, het
bleek een naamgenote. En dat was maar
goed ook, want Anita moet als groot
Ajax-fan niets hebben van 010 (waarmee
door insiders Feijenoord wordt
aangeduid).
Iedere keer als er weer een lid van ons
koor de Gregoriusspeld ontving begon
onze jubilaris zich af te vragen of zij
nog niet aan de beurt was. Iedere keer
moesten we haar teleurstellen. Maar nu
is het zover, de 25 jaar zijn volbracht.
Dat
het hier om een trouw lid gaat mag wel
gezegd worden. In haar muzikale loopbaan
bij ons koor heeft ze haar steentje
bijgedragen. Als bloemenmeisje speelde
ze mee in de musical My Fair Lady en ook
is ze mee geweest naar Engeland. Daar
heeft ze erg van genoten.
Ook
de feestjes van Unciaal laat ze niet aan
haar neus voorbij gaan. Eerst single,
maar tegenwoordig komt ze met haar
echtgenoot Johan en gaan ze samen uit
hun dak op de dansvloer.
Als
er iets bij Anita te gebeuren staat
krijgen we dat al ver van tevoren te
horen. Ze vertelt het iedereen in geuren
en kleuren. En als je haar in de
supermarkt tegenkomt heeft ze altijd wel
even iets tegen je zeggen. Dus de
komende weken heeft ze weer een nieuwtje
voor degenen die niet in de kerk
aanwezig waren.
Anita heeft zo haar speciale muzikale
voorkeur. Er zijn wel van die repetities
waarbij we verzoeknummers van de leden
zingen. Meestal ook de laatste repetitie
van het seizoen. Dan komt steevast haar
lijflied aan bod. Het was dan ook niet
verwonderlijk dat ze vorige week dinsdag
in het geheel niet te spreken was. We
hadden het seizoen niet op de
gewoonlijke manier met verzoeknummers
afgesloten. Mopperend verliet ze het
Sint Pieter. Het duurde wel even voordat
ze richting haar nieuwe woning aan het
Kerkplein verdween, maar eindelijk
konden we dan toch haar lijflied “Hawa
Naguila” repeteren, waarmee we haar de
bewuste zondag toch nog konden
verblijden.
|
|
Uit:
www.evenementenmedemblik.nl, 6 juni 2010
Medemblik
was goed
gestemd
op het
korenfestival!
(van
onze
verslaggeefster)
Leek
het er
vorig
jaar al
op dat
de
weergoden
het op
een
akkoordje
hadden
gegooid
met de
organisatie
van het
korenfestival,
ook dit
jaar
werkten
ze weer
mee. De
zon was
dan wel
verdwenen
om 12.00
uur maar
de
temperatuur
was
precies
goed. Op
de
Kaasmarkt
waren
alle
banken
gevuld
met
publiek
en ook
de
straatoptredens
trokken
veel
bekijks.
Op de
kunstmarkt
leek het
wat
rustiger
dan
andere
jaren,
in ieder
geval na
drie
uur.
Misschien
hadden
mensen
op
buienradar
gekeken
en waren
ze voor
de
beloofde
regen
(onterecht)
naar
huis
gegaan.
Jammer,
want er
was weer
veel
moois te
zien en
de
kunstenaars
zelf
wilden
er zelf
graag
meer
over
vertellen.
Mevrouw
van Dijk
uit
Opperdoes
legde
uit hoe
ze
stengels
van
berenklauw
omtoverde
tot
didgeridoo’s
en
rainsticks;
de
resultaten
waren
heel
apart.
Bij
de Black
and
White
stond
het koor
Outcider,
waarvan
de ene
helft
zong en
de
andere
helft
musiceerde.
Ierse en
Nederlandse
volksliedjes;
klonk
goed.
Op
de
Oosterhaven
was de
creativiteitsmarkt
en hier
waren
mensen
soms ook
daadwerkelijk
bezig in
hun
kraam.
Bovendien
lagen er
diverse
opgavenformulieren
voor
allerlei
leuke
workshops.
Voor de
koorleden
van Puur
uit
Wognum
was het
een hele
kluif om
boven de
gezelligheid
van het
terras
vlak
naast
hun uit
te
komen.
Jammer,
want het
klonk
mooi wat
ze
zongen.
Time
square
uit
Uitgeest
besloot
tot een
andere
opstelling,
ging met
de rug
naar het
terras
staan en
…..kwam
tot de
ontdekking
dat er
geen
geluidsversterking
mogelijk
was. Dan
maar
zonder,
zei het
koor en
misschien
lag het
daaraan;
het werd
in ieder
geval
muisstil
toen het
koor
zijn
repertoire
uit Les
Miserables
inzette.
Het leek
een
beetje
alsof je
naar de
musical
zelf
keek:
het
voorste
deel had
zich
geheel
in stijl
gekleed.
Het
laatste
nummer
was een
lied uit
de
Zweedse
film “As
it is in
heaven”,
en het
werd
gezongen
in het
Zweeds.
Ook
vanaf
het
water
kwamen
enthousiaste
reacties.
Terug
op de
Kaasmarkt
bleek
het
verschil
groot:
van de
ingetogen
sfeer op
de
Oosterhaven
belandde
je in
een druk
(gezellig)
geroezemoes.
Op het
podium
werkte
de
geluidsinstelling
goed,
dat was
duidelijk,
en de
mensen
op de
terrassen
en op de
banken
deden
hun best
om daar
bovenuit
te
komen.
Het
allerlaatste
optreden,
de
finale,
werd
verzorgd
door het
Medemblikker
Unciaal.
Dirigent
Dick
Obdam
vond het
tijd
voor een
meezinger,
draaide
zich om
naar het
publiek
en na
wat
zangles
vooraf
zongen
koor en
publiek
samen
‘Music
was my
first
love and
it will
be my
last’.
Toen
werd het
toch
echt
tijd
voor de
prijsuitreiking.
Allereerst
kwam de
straatjury
aan het
woord en
Marloes
Wiersma
begon
meteen
maar met
de
eerste
prijs:
die was
voor
Time
Square
uit
Uitgeest:
‘Niet
alleen
prachtig
gezongen
maar ook
nog eens
een
prachtig
plaatje’.
De
tweede
prijs
ging
naar
Hard
Beat uit
Koedijk:
‘Heel
anders
en
verrassend
voor het
publiek.’
Daarna
de
podiumprijzen.
‘Moeilijk,’
zei Wil
Luiken,
‘het
nivo
gaat elk
jaar
weer
omhoog
en het
wordt
elk jaar
moeilijker
om een
keus te
maken.’
Maar ook
deze
juryleden
waren er
natuurlijk
toch
weer
uitgekomen.
De derde
prijs
moest
gedeeld
worden
door
Outcider
uit
Zaandam
en
Join’s
Meeting
uit de
Wieringermeer.
De
tweede
prijs
ging
naar
Atlantis
uit
Alkmaar.
En de
eerste
……..
tja,
sommige
koren
vallen
gewoon
altijd
in de
prijzen;
het was
alweer
Time
Square!
Tenslotte
werd de
beste
dirigent
naar het
podium
geroepen
om zijn
prijs in
ontvangst
te nemen
maar
Frank
Anepool
van het
koor
Sparkle
uit
Velsen
had er
blijkbaar
helemaal
niet op
gerekend,
hij was
al weg….
De
voorzitter
van de
STEM
sprak
nog even
zijn
dankwoord
naar
alle
mensen
die
ervoor
gezorgd
hadden
dat dit
festival
weer
liep als
een
trein en
toen
………..
begon
het echt
te
regenen.
|
|
Uit: De Koggenlander op
zondag, 22 februari 2009, pagina 10
Uitverkocht concertweekend "Love is
in the air" van Koor Unciaal!
MEDEMBLIK - Het valentijnsweekend is
natuurlijk hèt weekend om een
concertreeks te organiseren met
het
thema 'liefde'. En Koor Unciaal heeft de
liefde in al haar facetten bezongen en
het publiek de liefde laten horen, zien
en voelen.
Vrijdagavond 13 februari ging bij
verenigingsgebouw Sint Pieter voor het
eerste concert de rode loper naar buiten
om het publiek binnen te laten komen,
sfeervol omringd door vele kaarsjes en
rode harten. Het Sint Pieter had een
metamorfose ondergaan; alles straalde
liefde uit. Driemaal een uitverkocht
concert, met vier VIP-plaatsen voor
diegenen die tijdens de kerkenveiling
van de Sint Martinuskerk 'Love Seats'
hadden gekocht. Er was zelfs een
reservelijst.

Hier was twee jaar voorbereiding aan
vooraf gegaan en de laatste weken waren
de puntjes op de I gezet, maar het
resultaat mocht er zijn. Natuurlijk
stonden de koorleden met gezonde
spanning op het podium, maar het
plezier, de liefde en het enthousiasme
spatte ervan af. Nummers als 'Can you
feel the love tonight' en 'How deep is
your love' werden afgewisseld met
'Liefde is een vreemde ziekte' en 'Love
changes everything' met als uitsmijter
'The Beatles in revue'.
Elk concert eindigde natuurlijk met
een toegift, hetzelfde nummer als het
openingsnummer. En dat was, hoe kon het
ook anders, 'Love is in the air' van
John Paul Young. Geweldige waren de
solo-optredens door leden van het koor:
Paul (bas) en Carlo (tenor) zongen samen
'Perhaps Love', Anita (alt) en Yvonne
(sopraan) zongen samen 'Fire' en
Jazzpolitie Stefan zong 'Liefdesliedjes'
waarbij hij het voorzien had op het
vrouwelijk schoon in het publiek.
Daarnaast zorgde het combo van Koor
Unciaal, aangevuld met een saxofoniste
en een slaggitarist, voor muzikale
intermezzo's. Tevens begeleidden zij ook
op voortreffelijke wijze de solisten en
het koor. Dit alles stond onder leiding
van dirigent Dick Opdam. Koor Unciaal
kan terugkijken op een fantastisch
concertweekend waar nog lang over
gesproken zal worden, vooral door
diegenen die net geen kaartjes konden
bemachtigen! Voor u is het ook mogelijk
om zo'n concertreeks mee te maken op het
podium. Kom eens op dinsdagavond naar
het Sint Pieter; koor Unciaal repeteert
van 19.30 uur tot 21.30 uur en laat u
verrassen. De naam van koor Unciaal komt
uit de kalligrafie en betekent dat alle
letters gelijk zijn en dat geldt ook
voor het koor, iedereen kan meezingen of
je nu goed of iets minder goed zingt.
Samen maken we een harmonieuze klank met
veel liefde en plezier.
Kijk voor meer informatie over Koor
Unciaal ook eens op de website,
www.koorunciaal.nl. Daar vind u tevens
foto's van het concertweekend.
|
|
E-mailbericht aan D. Opdam (15 feb 2009)
hallo dick, wat hebben wij genoten van
jullie concert we zijn er nog stil van.
Echt wat een power!
Jullie straalden
heel veel plezier uit voor jullie zelf,
maar zeker voor publiek!
Diepe buiging
voor jouw prestatie!! Samen
met Unciaal.
groeten Bart en Ellie
Beemsterboer
|
|
Stichting
evenementen Medemblik op:
http://www.evenementenmedemblik.nl/
van verslaggeefster
Heleen de Jong, Juni
2008
Zon(g)festival in
Medemblik
Het is
zondag 8 juni, 12.00 uur en al
vijfentwintig graden op de Kaasmarkt. Op
het podium staat het koor Eigenwijs uit
Westwoud en zingt zich in. Hun kleding
is wit en schittert in de zon. Hun
stemmen klinken nog wat ijl over de
Kaasmarkt maar als hun optreden
officieel van start gaat, worden ze
gaandeweg sterker. Het korenfestival is
begonnen!

‘Stay with
me until the morning’ zingen de
koorleden tenslotte en na een positief
woordje van de jury maken ze plaats voor
het volgende koor. Ook al in het wit,
die kleur doet het goed vandaag. Hoewel
‘Vandaag is rood’ zingt Join’s meeting
in een lied van Marco Borsato. En dat
klopt wel weer, want wie krijgt er geen
rood hoofd met deze temperatuur?
Het derde koor is
Airiesjkwair en dit koor is in het
(Ierse) groen. De zangers en zangeressen
zorgen voor een vrolijke boel als ze
onder het zingen van Marry’s wedding
lekker uit hun dak gaan met serpentines
en fluitjes. Leuk om te zien hoe sommige
koren er een beetje show omheen bouwen.
Time Square wordt aangekondigd als een
musicalkoor en het is meteen duidelijk
uit welke musical ze gaan zingen. Het
kan niet missen, ze zien er helemaal uit
als de mensen uit ‘Les Miserables’.
Later op het Bagijnhof doen ze ‘Cats’ er
nog even achteraan. Een golden retriever
wordt het even teveel; jankend kruipt
hij achteruit en zoekt een schaduwplekje
om zich te verstoppen voor al dat
kattengezang!
Al is dan Volendam bekend
om zijn mooie kledij,
doch Neerlands grootste overhaal,
die hebben zij niet, maar wij. Dat zingt
het Broekerhaver koor Streekersmart. Zo
steek je er nog wat van op, van dat
korenfestival! Er is veel publiek. Op de
Kaasmarkt, bij het podium, maar ook op
de creativiteitsmarkt in het Van
Houweningenpark. Een man, met een rieten
hoed op, signeert zijn strand- en
zeegezicht met: Koos. Het is een
pasteltekening. Er staan meer van dat
soort stemmige werken in zijn kraam, één
van de kramen van de schildersgroep Ton
Oud uit Waarland. Ook op de kunstmarkt
in de Nieuwstraat lopen veel mensen.
Koeien zijn dit jaar weer een geliefd
object om te schilderen of te
fotograferen, maar koeien zijn tenslotte
ook mooie dieren.

‘Kijk nou, die molen!
Daar bij die molen, heb ik mijn vrouw
vandaan gehaald!’ Het klinkt als een
lied maar dat is het niet. De man, die
het uitroept, staat getroffen stil bij
de kraam van Alison Steffens uit
Avenhorn (maar wel geboren in Engeland).
Hij wijst blij verrast op het schilderij
van een molen in Obdam. En in de
pastorie die ernaast staat, daar heeft
zijn vrouw ook nog gewoond.
Aan de overkant staat
Peter Boonstra uit Leeuwarden. Zijn werk
is surrealistisch en een ander deel is
abstract. Zijn kraam staat vol maar dat
is nog maar een klein deel van zijn
collectie, lees ik in zijn folder. Peter
Boonstra staat hier voor de eerste maal
en met veel plezier. Hij heeft al één
schilderij verkocht, vertelt hij, maar
hij gaat voor de tweede.
Bij de hoedenkraam van
drie hoedenmaaksters blijf ik ook een
tijdje staan. Zal ik? Ze zijn wel erg
mooi, maar wanneer zet ik dat op? Ik
plof neer op het terras bij het
Zeepaardje, naast een oude kennis. Ze
heeft een tasje op haar schoot. ‘Kijk
eens, wat ik gekocht heb?’ Zij wel. Nee,
geen hoed, een hoofdband, noemen ze
zoiets. Hij staat haar prachtig.
Nieuw dit jaar is,
tegenover de poffertjeskraam, de
Hemaworst. En ach, al is het warm, zo’n
worst gaat er altijd wel in. Poffertjes
trouwens ook. Lekker veel roomboter en
veel poedersuiker!
 Terug
naar de koren. Ze krijgen het
vriendelijke verzoek van de organisatie
hun podiumoptreden met een liedje in te
korten; het programma begint flink uit
te lopen, vandaar. Het is dan ook al
flink na zessen als de finale, verzorgd
door Reaching hands plaatsvindt. En dan
wordt het tijd voor de toespraken. Zo’n
festival kan alleen maar plaatsvinden
met een stoet van vrijwilligers en die
worden allemaal bedankt vanaf het
podium. Extra in het zonnetje gezet
worden de dames Afra Koomen en Loes
Maas. Zij hebben zoveel jaren werk
verzet voor de korenfestivals en de
kunstmarkten waren er waarschijnlijk
niet eens geweest zonder hun
inspanningen. Volgend jaar moet de
organisatie het echter zonder hen
proberen.
Dan is het tijd voor de
prijsuitreiking. Dat neemt de heer
Entius, wethouder van cultuur, voor zijn
rekening. De straatjury vertelt waar de
keuze op gebaseerd is. Het bleek een
moeilijke keuze die uiteindelijk is
gevallen op een tweede straatprijs voor
het koor Out-cider uit Oostzaan en een
eerste straatprijs voor She Sings uit
Wognum.
Dan zijn Wil Luyken, Alex Hylkema en
Gerda Govers aan de beurt. Ze beginnen
met de dirigentenprijs. Die gaat dit
jaar naar Erwin de Ruiter van het koor
Time Square uit Uitgeest. En dan de
koren. De derde prijs is voor Otherwise
uit Culemborg, vanwege een gedurfd
repertoire dat de aandacht afdwong van
het publiek en vanwege het feit dat het
koor als een geheel overkwam. De tweede
prijs is voor Time Square met een
dirigent met bezieling die muziek maakt
met zijn koor. Tenslotte wordt het tijd
voor de eerste prijs, en die is voor een
koor dat gewoon geweldig is en dat is:
Reaching hands, het jongerenkoor uit
Enkhuizen dat zojuist nog voor een
spetterende finale zorgde.
Dan is het voorbij, het
korenfestival 2008. ‘Een goede
organisatie,’ zegt het jurylid Wil
Luyken tevreden, ‘met goede deelnemers
en met deskundige collega’s in de jury.’
Als ik mijn fiets van de
Oosterhaven haal, loop ik achter een
stukje koor aan. ‘Wat gaan we doen?’
vraagt er één, die achteraan loopt.
Degene die vlak voor hem loopt, draait
zich om: ‘Eten,’ zegt ze, ‘wat dacht je
daar van?’
Het is ondertussen kwart
over zeven.
|
|
Koor
Unciaal
laat
zich
horen en
zien!
|
|
|
|
vrijdag
29 juni
2007
Medemblik.nu |
|
Wat een
seizoen
voor
Koor
Unciaal
uit
Medemblik!
Naast
één keer
per
maand
een
viering
muzikaal
begeleiden
in de
R.K.
Kerk
Sint
Martinus
te
Medemblik
zijn we
het
afgelopen
seizoen
een
aantal
uitdagingen
aangegaan.
In het
weekend
van 13
t/m 15
oktober
2006
hebben
we een
groots
opgezet
en zeer
succesvol
concertweekend
gegeven
met als
thema
'De tijd
vliegt'.
Drie
concerten
in één
weekend
met een
grote
variëteit
aan
voornamelijk
popmuziek
gezongen
door
solisten,
een
klein
ensemble
en het
volledige
koor.
Ons
combo
verzorgde
de
begeleiding
en
enkele
instrumentale
intermezzo's.
Met als
extra op
zondagmiddag
het lied
'De
Speeltuin'
waarbij
kinderen
van
enkele
koorleden
meezongen.
Korenfestival
Op
zaterdag
20
januari
2007
hebben
wij als
koor
voor het
eerst
meegedaan
met het
korenfestival
in
Paradiso
te
Amsterdam.
Om 18.10
uur
waren we
aan de
beurt en
zodra
het
combo
was
opgesteld,
konden
we
beginnen.
Ons
optreden
was erg
geslaagd
en met
een goed
gevoel
keerden
we terug
naar
Medemblik.
En
natuurlijk
konden
wij dit
jaar
niet
ontbreken
op het
korenfestival
in
Medemblik
op
zondag
10 juni
jongstleden.
U heeft
ons vast
wel
gehoord
tijdens
onze
straatoptredens
op het
Bagijnhof
en de
Nieuwstraat.
Voor de
jury
hebben
wij
enthousiast
en met
gezonde
spanning
onze
kwaliteiten
als koor
laten
horen.
En als
winnaar
van
vorig
jaar
mochten
wij de
finale
verzorgen
met
swingende
muziek
die door
het
publiek
zeer
gewaardeerd
werd.
Jubileum
Afgelopen
zondag
onze
laatste
muzikale
viering
in de
kerk van
dit
seizoen,
maar
niet
zomaar
één!
Maar
liefst
twee van
onze
koorleden,
Miranda
Mol-Schoutsen
en Paul
Kuin,
zijn al
25 jaar
lid en
hebben
van onze
voorzitster
Marga
Bergmans
de
zilveren
Gregoriusspeld
opgespeld
gekregen.
Zowel
Miranda
als Paul
zijn
vaste
krachten
binnen
Unciaal
als het
gaat om
inzet
voor het
bestuur
en
aanwezigheid,
muziekkennis
en
inbreng
tijdens
repetities
en
optredens.
Nieuwe
leden
welkom
Ja, 25
jaar lid
zijn dat
haal je
niet
zomaar.
Maar als
je nooit
begint
zeker
niet!
Binnen
ons koor
is
altijd
plaats
voor
nieuwe
leden en
het
maakt
niet uit
of je
heel
goed of
iets
minder
goed
kunt
zingen.
Ons koor
is een
enthousiaste
groep
mensen
van
verschillende
leeftijden
die van
zingen
houdt op
hun
eigen
niveau,
samen
maken
wij de
klank.
Onze
dirigent
Dick
Opdam
zorgt
wekelijks
voor
goede
instructies
tijdens
de
repetities,
streng
als het
moet
maar
altijd
enthousiast
en met
ruimte
voor
humor.
Onze
muziek
is
gevarieerd,
niet
alleen
kerkelijk
repertoire
maar
vooral
hedendaagse
popmuziek.
En onze
volgende
uitdaging
staat al
op de
agenda:
in
oktober
2008
gaan wij
weer een
concertweekend
organiseren.

|
|
|
Korenfestival
-
Jurylid
Dick
Opdam
wint in
eigen
stad
|
|
|
|
maandag
19 juni
2006
Medemblik.nu |
In
totaal
zeventien
koren
deden
gisteren
mee aan
het
twaalfde
Korenfestival.
Het
festival,
in
combinatie
met een
kunstmarkt,
trok
veel
mensen
naar
Medemblik.
Winnaar
werd het
koor
Unciaal,
een van
de twee
koren
uit
Medemblik.
Opmerkelijk,
want dit
heeft de
afgelopen
negen
jaar
nooit
mee
kunnen
doen,
omdat
dirigent
Dick
Opdam
elke
keer
deel
uitmaakte
van de
jury.
Nu ze
hem
hadden
overgehaald
bleek
dat goed
voor de
eerste
prijs.
De jury
was
unaniem
van
mening
dat 'dit
gewoon
het
beste
koor
was'.
Ook
nummer
twee
kwam uit
West-Friesland:
Young
Forever
uit
Grootebroek.
Derde
werd
Other
Wise uit
Culemborg,
die ook
de
eerste
straatprijs
verdiende.
De
tweede
straatprijs
was voor
Reaching
Hand uit
Enkhuizen.
Beste
dirigente
werd
Erica
Nap van
het koor
Surprising
uit
Uitgeest.
.JPG)
|
|
|